Wat is een vaste inrichting in het buitenland?

11 juli 2008

Een vaste inrichting is een bedrijfsruimte in het buitenland die over voldoende faciliteiten beschikt om als een zelfstandige onderneming te kunnen functioneren. Vanuit die inrichting worden leveringen en/of diensten aan derden verricht. Voorbeelden van een vaste inrichting zijn:
- een winkel of een andere vaste verkoopgelegenheid;
- een werkplaats of een fabriek met kantoor.

Er is geen sprake van een vaste inrichting bij een opslagruimte, een goederendepot of een inrichting waar alleen maar ondersteunende activiteiten plaatsvinden, zoals onderzoek, reclame en het verstrekken van inlichtingen.

Er is echter óók sprake van een vaste inrichting als een medewerker een ‘vaste vertegenwoordiger’ is. Een zogeheten personele, vaste inrichting betekent in de praktijk: een werknemer die op basis van een impliciete of een expliciete volmacht bevoegd is om namens de achterliggende vennootschap juridisch bindende contracten af te sluiten en dat ook op regelmatige basis doet. Daarbij geldt overigens geen minimumomvang met betrekking tot de activiteiten.

De constatering dat in het buitenland een vaste inrichting van uw onderneming aanwezig wordt geacht, heeft als consequentie dat er belastingplicht ontstaat in dat land. Het kan leiden tot betaling van buitenlandse loonbelasting, vennootschapsbelasting, inkomstenbelasting en BTW.

Er gelden soms specifieke voorwaarden om een vaste inrichting te constateren. In de bouw bijvoorbeeld worden projecten (of samenhangende projecten) die langer duren dan 12 maanden als vaste inrichting beschouwd. Voor de BTW kan de opslag van goederen reeds tot een vaste inrichting leiden.